MoboReader> Fantasy > DARK - Universe of Four Gods Series - Book 4

   Chapter 34 NO.34

DARK - Universe of Four Gods Series - Book 4 By charmaineglorymae Characters: 13403

Updated: 2018-01-31 20:56


Snow's POV

I held my ground when everything was moving. Seems like an earthquake is happening pero mas lalo na lang akong kinilabutan ng mas lalong dumilim ang paligid. The place was turned into night na dapat ay tanghaling tapat. The sun was turned into dark and replaced with the blood moon.

What the freaking freak is happening? Who the heck can change the natural phenomenon? Napansin ko nga sa paligid ko na natigilan ang lahat dahil sa pagbabago ng panahon. In just a quick seconds, it turned into night time and everything turned into bloody red and the explosions started. Natigil na lang ako sa pakikipaglaban dahil sa nakikita ko sa buong paligid. Everything was on fire at pakiramdam ko ay parang ito na ang impyerno na sinasabi nila. I can see black fragments drifted everywhere dahil na rin sa hangin at may ibang nagsimula na sa pakikipaglaban ulit at may mga hiyawan sa kung saan.

Hindi na maganda ang mga nangyayari at sobrang kinakabahan ako at naisip ko si Papa bigla kaya walang desisyon akong nagteleport papunta sa bahay namin at nadatnan ko itong nasusunog na rin. Napalunok ako. Bakit ba umabot sa ganito? Gaano ba kalaki ang galit ni Clad para maging ganito ang lahat? Hindi ba niya magawa ang magpatawad? He was one of the creators of all these things pero ano ang ginawa niya? Siya mismo ang sumisira. Gusto niya ba na maging dark world na itong universe? Mahahanap ba niya ang kaligayahan? Hindi ba puro kalungkutan lang yun dahil wala siyang makakasama at mga alagad lang niya.

"Papa!" Biglang sigaw ko at tumulo na ang luha ko. Hindi ko alam kung nakaligtas sila dahil hindi ko na maramdaman ang prisensya niya. "Papa!" Sigaw ko ulit.

I put away the fire at pinalutang ko ang mga wasak na bahagi ng bahay but still there is no sign of living there. Parang sumusikip ang dibdib ko dahil sa naiisip ko. No! Hindi maaari! Hindi pwedeng mawala si Papa! Napaluhod na lang ako at masagana ang luhang dumadaloy sa mga mata ko. I still have hope and wishing that he is just somewhere escaping but with this herd of demons ay isang napakalaking imposible din. Parang gusto kong magwala dahil sa galit na sumasalakay sa dibdib ko.

"Calypso....."dinig kong usal mula sa paligid. It feels like the voice reverberated the entire place kaya naman ay napahinto ako sa pag-iyak. There is only one man who will dare to call me by that name and no other than, Clandestine.

I gritted my teeth when I saw his silhouette from the dark side of the road and the lights was dimly lit his face at nakita ko na malaki nga ang ipinagbago ng mukha niya. Nawala na na yung palangiting Clad na naaalala ko. Yung masayahin at clingy ay walang wala na sa itsura nito ngayon. Pero ang hindi lang nagbago dito ay ang pagiging gwapo nito. He is still lethal as before at mas naging malupet pa dahil seryoso ang mukha nito. Just like what girls like.

"So you finally appeared?" Hindi ko nga alam kung paanong nakapagsalita pa ako dahil sa namumuong galit sa dibdib ko.

"I've been waiting for this Calypso." Sagot nito na wala man lang kaemo-emosyon ang mukha nito. He was like a walking soulless person o may kaluluwa pa ba talaga ito?

I wanted to charge an attack pero pinipigilan ko ang sarili ko. Malakas ang pakiramdam ko na hindi magiging maganda ang kahihinatnan kung padalos dalos ako. Pero gustong gusto kong patayin na siya. I wanted to cut his throat and leave him bloodless, lifeless. Sa lahat ng ginawa niya, kulang na kulang pa yun. Ang daming buhay na nasayang ng dahil lang sa walang kuwentang kagagawan niya. His doing a fight which is not worth fighting for in the first place. Ano pa ba ang hindi malinaw sa kanya na hindi nga kami para sa isa't-isa? Bakit pinagpipilitan pa niya at hindi siya sumusuko? Ano ba ang pinaglalaban niya? Hindi ba familiar sa kanya ang salitang move on move on din kung may time?

"Are you even happy of what's happening? Are you having a satisfaction na lahat ng tao ay mawawala? You will be left in this world alone, yun ba ang gusto mo?" May hina

go home....." He said.

There was a pang of pain from my head and suddenly lots of images flashed on my mind. More like it was a memory. My memory.

Nanlaki na lang ang aking mga mata ng makita ko si Yuan. Anong nangyari? Biglang bumagsak na lang ako sa lupa dahil hindi ko nga alam bakit ako nakalutang in the first place! Napatingin ako sa paligid at nahindik na lang ako sa nakikita ko na halos sasabog an ang paligid. Biglang naalala ko si Papa at Mikaella pero pagtingin ko sa kanila ay wala na sila. Hindi ko alam kung nasaan sila o kung totoo ba na nangyari yun.

"Yuan....." Natatakot na sambit ko at biglang niyakap ako ni Yuan. "What is happening?" Natatakot na tanong ko.

Bumitiw sa pagkakayakap si Yuan sa akin at umiling ito na ngumiti. "It is the end." Sagot ni Yuan sa akin at bumadha naman ang pagkalito sa mukha ko. End? End of the world ba ang tinutukoy nito? "But before it ends let me tell you the things I wanted to tell you." Mapait na saad ni Yuan sa akin. "I love you. I love you more than you love me. I am sorry if I caused you pain. I never loved you as Calypso. I did everything to return your memories. I loved you and had hope that you will remember the old times if I will love you and treat you as Snow even you don't remember anything. I am bound to fall in love only to you. Even in my after life, I will only love you even I will be reborn again to another world, I will only love you Snow. Even our story ends in tragic, I will not regret for meeting and loving you. Even this will be my end, I am still happy because you are the last person I am seeing before I die."

Biglang na lang umilaw si Yuan and his bottom

Was slowly fading away.

"Y-yuan!" Biglang nataranta na ako because he is fading away! "Yuan! Don't leave me! I love you! I love you baby! Sorry kung nagalit ako alam ko makitid ako pero mahal na mahal kita." Naiiyak na saad ko and I tried to hold his hand and gripped tightly.

"Masaya ako kahit sa huling sandali ay napatawad mo ako. Mahal na mahal kita Snow, wag na wag mong kakalimutan." Saad nito at unti unting naglaho ang kamay na hawak ko and he vanished into thin air.

Pakiramdam ko ay sasabog na ako sa sakit. Everything is erupting until the world is slowly breaking apart.

"Please......... Please..........." I uttered a silent prayer that only Gods can hear and after, I felt my body shattered and the world was turned into fragments and the Universe was vanished in the galaxy. The universe is no longer existing.

___________________________________

Ehem, I am sad to end this story this way. Alam ko marami violent reaction sa chapter na ito, but please hindi pa ito ending haha.

Free to Download MoboReader
(← Keyboard shortcut) Previous Contents (Keyboard shortcut →)
 Novels To Read Online Free

Scan the QR code to download MoboReader app.

Back to Top

shares