MoboReader> Fantasy > DARK - Universe of Four Gods Series - Book 4

   Chapter 32 NO.32

DARK - Universe of Four Gods Series - Book 4 By charmaineglorymae Characters: 20145

Updated: 2018-01-31 20:55


Snow's POV

"Umatras?" Yan ang naging tanong ni Avis sa puno ng hukbo.

Lahat kami ay nagtataka ng biglang umatras ang mga demons. Are they planning something? Umagang-umaga pero biglang nawala ang mga demons at ngayon ay ang mga natira ay pawang wasak na lugar. Marami din ang mga bangkay na nakukuha at ngayon ay binigyan ng ritual dahil sa pagkamatay ng mga ito.

"We don't know what happened my lord, but they ceased." Sagot pa nito na napag-alaman ko na ang pangalan pala ay Caesar. It sounded like an emperor of Rome.

Nakikinig ako sa usapan pero naiilang naman ako. Even without looking ay ramdam ko ang pares ng mga matang nakatitig sa akin. Pinilit ko ignorahin ang mga yun kahit inaagaw nito ang atensyon ko.

"But the blood moon appeared." Saad naman ni Violet.

Tama. Kahit ang araw ngayon ay may itim na ring sa gilid, senyales na simula na ang pulang buwan. Tatagal ito ng tatlong gabi where the demons are the strongest. Hindi ko alam kung mananalo pa ba kami sa digmaan na ito. Nakikiayon kasi ang panahon sa mga demons.

"Malaki ang posibilidad na sa gabi ang atake nila kung saan sila pinakamalakas." Sagot naman ni Luna.

"Right." Komento naman ni Jin. "Caesar make sure our men has the proper sleep during the day. We need our strength at night." Mahabang turan nito.

Wow. Eighteen words yun ah! Ang haba ng sinabi niya! Nakakapanibago.

"Masusunod, General." Sagot naman ni Caesar.

Agad na umalis si Caesar at tumungo ito sa lupon at nagbigay ito ng instruction. Agad na marami ang nabawas sa mga bantay pero meron pa rin natitira. Pinakiramdaman ko ang paligid and I even wide the range of my receptor, pero wala akong nararamdaman na kilabot. So basically, the demons ceased. Kaya para panigurado ay ikinumpas ko ang kamay ko para bumuo ng shield sa buong sentro para kung may atakeng mangyayari ay agad na malalaman ko.

"Magpahinga muna tayo." Yaya sa amin ni Yuki. "Snow may dala akong mga damit mo. Pumunta ako sa bahay niyo." Saad naman nito.

Ngayon na sinabi nito ay naalala ko bigla si Papa na talagang nawala sa isipan ko.

"Shit, hindi ko pa nakakausap si Papa." Naisambit ko at naitakip ko pa ang kamay ko sa bibig ko.

"Nasa bahay pa siya Snow, nandoon din kasi sila Papa at Mama." Sagot naman nito.

Hindi na ako nag-atubili at agad akong nagteleport patungo sa amin. Isang iglap lang ay nasa harap na ako ng gate namin. Wala akong nakikitang gulo o wasak sa parte ng village namin. Malamang dahil malayo ito sa atake. Agad na pinindot ko ang door bell at isang minuto ang lumipas ay agad na nakita ko na sumilip ang katulong namin na si Verna. Nanlaki ang mga mata nito at agad na binuksan ang gate.

"Seniorita!" Di makapaniwalang bati nito sa akin.

"Hello, Verna!" Bati ko rito. Alam ko kung bakit ganito ang reaksyon niya. Syempre alam ng mga ito ang pagkawala ko.

Agad nitong isinarado ang gate ng makapasok ako at naunang tumakbo ito papasok at sumisigaw na nandito na daw ako. Di ko naman mapigilang ngumiti ng makita ko na humahangos sa may pintuan ang iba pang mga katulong sa bahay. I even saw my step family na ngayon ay bakas ang gulat sa mga mukha.

"Snow?!" Biglang sigaw ni Papa na kakalabas lang sa pintuan at halatang galing itong tumakbo.

"Papa!" Sigaw ko rin at payakap na sumugod ako rito. Hindi ko na napigilan na mangilid ang luha ko. I miss him, so much at hindi man lang ako nakalabas ng Academy dahil strict ang rules doon sa paglabas. Alam ko din na naging busy si Papa sa negosyo niya.

"Oh God anak! I'm sorry kung hindi kaagad ako nakauwi ng tinawagan ako ng Headmaster mo. I was loaded with responsibility at dahil sa lungkot ko ng mawala ka, nilunod ko rin ang sarili ko sa trabaho ang I did not expect na babalik ka sa panahong ito kaya nahirapan akong umalis kaagad." Paliwanag nito sa akin habang mahigpit pang nakayakap sa akin.

"Papa..... Sorry din, hindi ako nag-ingat kaya nangyari yun." Hikbing saad ko rito. Masagana ang pag-agos ng aking luha. Hindi ko alam kung ang luhang ito ay lahat dahil sa pagkamiss kay Papa, pero duda ako, ang luhang ito ay may iba pang dahilan.

Humiwalay naman sa pagkakayakap si Papa sa akin at tumingin pa ito sa likuran ko. "Bakit di mo kasama si Prince Yuan?" Nagtatakang tanong nito sa akin.

Para naman ako ngayon binuhusan ng malamig na tubig. Yeah right. I pushed him away and it was my fault. Pero hindi ko talaga mapigilan yung selos ko. Alam ko na napakakitid ng dahilan ko at siguro kung ang sitwasyon na ito ay sa isang kaibigan ko, malamang nabatukan ko na dahil sa maliit na bagay pinapalaki pa, pero iba pala talaga kung sa iyo nangyari. I am trying to understand pero kinakain ng selos ang reasoning ko and I ended up hating it.

"A-ah, he's with the team. Hindi kasi pwedeng mawala siya doon sa front line." Pagdadahilan ko na lang rito para hindi na magtanong.

Napabuntong hininga naman ito. "Mabuti naman anak at kayo pa rin hanggang ngayon. Pasok ka muna." Saad nito sa akin at iginiya naman ako nito sa sala. My step family was eyeing me up until now pero walang salitang lumabas kaya nginitian ko na lang sila dahil hindi ko feel ang magmaldita ngayon. "Sobrang nakakaawa ang prinsipe nang mawala ka, Snow. Halos hindi na siya natutulog sa kakahanap sa iyo. Laging pumupunta dito ang prinsipe at nagkukulong sa kuwarto mo at minsan narinig na lang namin na umiiyak na siya at nalaman nga namin na lagi siyang ganun kahit sa palasyo. Ginalugad niya ang buong siyudad at kahit yung ibang siyudad din pero hindi ka niya mahanap. I wasn't able to stand his pain dahil kung masakit sa akin ang nangyari, triple ang sa kanya. Kung makikita mo ang prinsipe dati sa ganoong sitwasyon, hindi ka maaawa dahil masasaktan ka sa makikita mo."

I was stunned with the revelation. Walang nagkuwento sa akin kung ano ang nangyari kay Yuan noong nawala ako. Ang alam ko lang nasaktan siya at hinanap ako, pero hindi ko inasahan na ganun pala ang nangyari. When I saw him noong nagbalik ako, he looked fine o baka naman magaling lang ito magtago ng nararamdaman dahil sa

eet ko lang naman ay yung magkakapatid. Ano nga yung pangalan nila? All I can remember their names do rhyme in a funny way. I can still remember how it whined because I thrown one of them and he got bruises. Ako pa talaga sinisi diba? Sisihin niya sarili niya dahil sa laki nila natural kung babagsak sila magkakapasa talaga sila dahil sa sobrang bigat nila.

"My god, what are they doing here?" Biglang natakot naman si Luna na lumapit sa akin.

"You gotta be kidding right? What are they doing here? They are supposed to be in the abyss! They are going to kill us all after killing those demons!" Nahindik naman si Violet. Mukhang malaki ang takot nito sa mga serpents. Hindi pa ata ito nakakamove on sa nangyari.

"Do you think so?" Biglang natakot pa lalo si Luna.

"They are deadly Luna. Do you even remember what happened in the abyss?" Angil pa nito.

Tss. Ang ingay naman ng mga ito ah. Kung makareak. Ako nga dapat ang mas OA sa reak dito dahil ako yung nahabol at nacorner at muntik pang kainin pero ako pa ngayon ang pinaka-kalmado sa kanila.

"Don't think about it for now. Let's just think about it as a blessing and if this war ends, let's run and let them chase." Saad ko sa kanila.

??<

??<< Violet

Gusto ko naman matawa sa itsura nila pero hindi ako nagsalita. I was eyeing them innocently.

"Are you serious?" Di makapaniwalang tanong sa akin ni Violet. It sounded more as confrontation than a question.

"Well, they stopped chasing us before right. They get easily bored so don't worry." Tapik ko pa rito.

"You are impossible! We are all in great danger here! And look!" Tumingala pa ito sa taas. Alangan naman tumingala sa baba. "The freaking dragons are here! I am now completely convinced that this is now the purge. The end of the world."

Natawa naman ako rito. Kaloka itong si Violet at si Luna naman at tila napipi na dahil hindi na nakapagsalita at gumalaw.

"You're funny." Natatawang saad ko kay Violet.

"You're crazy. Nothing is funny Snow, even a bit. We maybe able to defeat the demons but them? Its our end!" Singhal na nito sa akin.

"Oh please just relax. Okay to ease the worries in your hearts. I know them. The dragon and the serpents. They are here to help and not to harm." Paliwanag ko rito. Sila naman ang nagulat.

"What do you mean? I know you know a dragon whatever the name is, but this serpents?" Di pa rin makapaniwala na saad ni Violet.

"Of course I know them too. What do you think they stop chasing us before? I spoke with them and they are quite nice, though one of then has a bratty attitude, but they are nice." Paliwanag ko rito. I am bot boasting but just stating a fact.

"You what? And you are saying they are nice? They almost eat us!" Angil uli nito.

"Tss. Don't worry after this war, I will arrange a meet and greet with them so you will believe how nice they are." Sarkastikong saad ko rito.

"No thanks! I believe you!" Agad na sagot ni Violet na mas takot ito sa ideya sa meet and greet ng mga serpents.

"Seryoso Snow? Ikaw ang dahilan kung bakit tumigil sila sa kahahabol sa atin noon?" Di pa rin makapaniwalang tanong ni Luna sa akin na ngayon ay nahimasmasan na sa pagiging bato. Akala ko nga naiputan na ito ng ibong adarna kasi di nakagalaw kanina.

"Yeah. They cornered me and almost eat me pero yun nga nadala sa kuwento at kadaldalan ko kaya imbes na kainin ako hinayaan na tayo." Sagot ko dito.

"Kaya pala. Until now, hindi mawala sa isip ko yun dahil talagang nakakatakot ang experience na yun." Napapailing naman si Luna.

"Then we should stop talking here. We need to help." Saad naman ni Violet kaya naman ay kanya kanya na kaming hiwalay at umatake sa mga kalaban.

To be continued.......

___________________________________

The plot is already completed on my mind until the story ends. Kulang na lang talaga ng pagsulat. It will not be long at matatapos na ito lalo na marami akong oras sa pagsusulat.

Sa lahat ng nagalit kay Snow, hahaha I feel you!

Vote and Comment.

Free to Download MoboReader
(← Keyboard shortcut) Previous Contents (Keyboard shortcut →)
 Novels To Read Online Free

Scan the QR code to download MoboReader app.

Back to Top

shares