MoboReader> Fantasy > FALL - Universe of Four Gods Series - Book 3

   Chapter 20 NO.20

FALL - Universe of Four Gods Series - Book 3 By charmaineglorymae Characters: 12749

Updated: 2018-01-31 20:16


Snow's POV

"Wala na bang natira?" Tanong ni Luna sa amin.

Nakiramdam naman ako at nilawakan ang scope and I can sense nothing aside from the group na nakuha namin sa iba't-ibang panig merchant centre.

"Wala na. We need to go now, I can feel there is another set of attack." Saad ko. Nararamdaman ko kasi ang isang malakas na puwersa na papalapit pero umaatras ulit.

"Yeah, I can feel it too." Saad naman Jin. "Teleportation is the best option here." Saad nito.

"Then good." Saad naman ni Violet.

Wala na kaming inaksayang oras at pinalibutan namin ang mga survivor at nagteleport kami kasama sila. Agad na bumungad sa amin ang evacuation area na marami na rin ang mga tao roon ay may iba pa na mga sugatan at pansamatalang ginagamot.

Lumapit kami sa registration desk. Kailangan kasi mailista ang mga nailigtas, ang wala sa listahan ay macoconsider ng patay. It is quite worse but that is reality, in this type of crisis wala na talagang maiisip pa na solusyon.

"Are they safe in this area?" Tanong ko. Kahit anong gawing isip ko ay hindi safe ang lugar na ito. The safest place ay ang umalis sila sa syudad at lumipat sa kalapit na syudad.

"It is not, inaayos na ang mga papeles ng pansamantalang paglipat ng mga mamamayan ng Hydra sa Tierra kaya sila inipon rito.

"Okay." Naisaad ko naman.

"Hey, you both.... Why are you standing there?" Biglang tanong naman Clad.

Wala akong ideya kung sino ang kinakausap nito kaya napalingon naman ako and I found out it was the twins he's referring to.

Napatulala naman ang kambal kay Clad, paano ba naman kasi, ako nga napapatulala dito, paano na lang kaya ang dalawang inosenteng ito?

"Beberlyn, Fevelyn.... Hindi niyo ba hahanapin ang mga magulang niyo?" Naitanong ko ng lumapit ako.

Nailipat naman ang tingin nila sa akin. "We don't have family. We're orphan." Sagot naman nito at nababakas ang lungkot sa mga boses nito.

"I-I'm sorry..." Naisaad ko. Hindi ko na dapat itinanong yun. Mukhang nabuksan ko pa yata ang masamang usapin sa dalawa.

"Okay lang po yun. Matagal na po yun nangyari." Saad naman ni Fevelyn.

"Then, saan na kayo mula ngayon? Wala ba kayong mga ibang kamag-anak?" Tanong ko naman.

"Meron naman po, kaso walang gustong akuin kami dahil malas daw kami." Malungkot naman na saad ni Beberlyn.

"What? Bakit malas kayo Beberlyn?" Nagtatakang tanong ko. Hindi ako naniniwala sa malas at swerte, nasa tao lang talaga yun.

"Because twins are curse. Ang isa swerte at ang isa kamalasan." Sagot uli ni Beberlyn.

Napasapo naman ako sa noo ko. I don't know kung matatawa ako o maiinis sa mga nagpauso ng mga ganitong urban legends.

"You know what, you were born into this world because you were created by the gods and destined to live. Paano niyo masasabi na gumawa ng malas na tao ang diyos? Those things are just urban legends. Wag niyo paniwalaan. Each of you has a purpose that's why you lived. That's why I found you." Saad ko naman rito.

Humagulgol naman ang dalawa at biglang yumakap sa akin. Para naman umandar ang mother instict ko kaya inalo ko yung dalawa. I don't know pero magaan ang loob ko sa dalawang ito. They are about my age but they act a little childish than their age, maybe because of their lifestyle as well.

"Idol ka na talaga namin Snow." Nangingiting saad naman ni Luna.

"True." Saad naman ni Violet.

"Syempre siya kaya ang Ch-" putol na saad ni Avis dahil tinakpan na ni Luna ang bibig nito.

"You mongrel kung anu-ano na lang ang sinasabi mo." Asik naman ni Luna.

"Aww! Sorry!" Agad naman na surrender nito.

"Why it has to be you all the time Snow?" Iritadong saad naman ni Hera.

Napalingon naman ako rito. Yung dalawang umiiyak ay natigil naman at tumingin sa nagsalita. Umiral na naman ang pagiging maldita nito.

"Then if you like, gampanan mo ang

wa yun? We are not even sure anymore kung siya ba talaga!" Asik ko rito. My tears pooled and starting to run down on my cheeks. "Yuan, pagud na pagod na ako sa kakaintindi. Hindi ko na alam kung paano ko kayong lahat pakisamahan."

"Snow.." He tried to reach me pero akad na iwinaksi ko ang kamay nito.

"Don't you dare touch me." Banta ko rito.

"The hell." Yuan cursed. "Why? Dahil kay Clad ka lang magpapahawak?" Galit na saad nito.

Ako naman ang nalito rito. Anong pinagsasabi ng lalaking ito. "What are you talking about?"

"Please Snow, wag ka ng mag maang maangan pa. Halatang may gusto ang lalaking yun sayo!" Angil nito sa akin.

Napamaang naman ako. Bakit dito napunta ang usapan? Anong connection?

"Ano naman sayo ngayon kung gusto niya ako? At least siya nakikita niya ang worth ko." Di tulad mo na idiot or stupid lang ang tingin mo sa akin. Anong karapatan mong magalit? Wala kang karapatan! Di mo alam kung gaano mo ako nasasaktan tuwing nilalait mo ako!

"What's with me? Kailangan ko pa ba talagang sabihin sayo?" Galit na saad nito sa akin.

"Oo! Dahil hindi kita maintindihan at walang ideya kung ano yang pinagpuputok ng butse mo! Ipaintinde mo sa akin kung bakit!" Ganting asik ko naman rito.

Then suddenly, his pulled me towards hin and I felt his arm snaked to my body his other hand went into my nape and I found my self captured and jailed between his arms and his kiss. He is kissing me for crying out loud! Parang natuliro yung pag-iisip ko at tila hindi na gumana. Parang may mga milyon milyong bultahe ang nanalaytay sa kahimay himayan ng buo kung katawan lalo na noong gumalaw ang mga labi nito. Syyeeeeetttttt! Nananaginip ba ako? Please wag niyo na akong gisingin!

Pero inilayo na nito ang mukha niya sa akin. I was still in a haze unblinking and still shock on what happened. He just kissed me right? He freaking kissed me! At hindi lang basta basta kiss, semi torrid pa! Shocks, marecord nga ito sa autograph ko. Pero ng mahimasmasan naman ako, tila doon naman ako tinablan ng hiya. Syet, ako yung hinalikan tapos ako ang nahihiya? Wala na talaga ang logic ko, nagkasira sira na!

"Snow............. Is it still not clear to you?" Tanong ni Yuan sa akin. Hindi ako sumagot, hindi pa klaro sa akin, pwedeng round two? "I love you so much Snow."

Then his confession went into like an atomic bomb and made my knees weak. Jusko lord! Ito na ba yun?!

?????????????????

Waaahhh ano masasabi niyo? Trying hard ako masyado dito hahaha. Sana naman magustuhan niyo.

Vote and comment

Free to Download MoboReader
(← Keyboard shortcut) Previous Contents (Keyboard shortcut →)
 Novels To Read Online Free

Scan the QR code to download MoboReader app.

Back to Top

shares