MoboReader> Fantasy > MYTH - Universe of Four Gods Series - Book 2

   Chapter 35 NO.35

MYTH - Universe of Four Gods Series - Book 2 By charmaineglorymae Characters: 10133

Updated: 2018-02-01 00:51


Snow's POV

Tiningnan ko ang aking suot na relo. Mag-aalasingko na ng hapon. Ibig sabihin ay malapit ng gumabi at patuloy pa rin kami sa paglalakad. The place went into even darker than the usual dahil palubog na rin ang araw.

Worried kami kanina kung bakit mabilis ang galaw nila Violet pero ilang sandali lang yun at tumigil naman. Baka may tinakasan lang ang mga yun either nakita nila ang mga katunggali o kaya naman may nakasalubong silang serpent. Pero sana hindi serpent di ba?

Ngayon ay poproblemahin na naman namin kung saan kami magpapalipas ng gabi. Walang hotel o inn man dito kaya nganga kami ngayon. Hindi naman kami pwedeng matulog dito sa ground dahil baka may iba pang nilalang at kagatin pa kami rito.

Krrrooooookkkkkkk! Krrrooooookkkkkkk!

Tumunog naman yung kuwago at may nakikita na rin akong nga nagliliparang mga ibon na tila bumabalik na sa kanilang mga lungga.

"We need to find some place to pass the night before the sunset." Saad ko kay Yuan dahil hindi ito nagsasalita. Naumid na ata yung dili.

"We already have." Sagot naman nito.

Huh? Meron na? Nagprepare ba ito bago kami pumunta dito? O pinagloloko lang ako ng damuhong ito? Kung meron na eh bakit naglalakad pa rin kami hanggang ngayon na tila ba naliligaw.

"Where?" Naitanong ko na lang dito. Nagtataka lang ako dito dahil wala akong maisip na pwedeng tulugan namin.

"Everywhere. Times like this, everything is our resources." Sagot naman nito.

Napanganga naman ako. Pinaasa lang ako nitong buwiset na ito. Everywhere daw kamo? Parang sinabi lang nito na common serpent, eat me! Nahihibang na ba ito?

"You can't be serious right? Sleeping on the ground is lethal to this unfamiliar place." Asik ko naman rito pero mahina lang. Para akong ewan dito na galit na pero bumubulong dahil mas natatakot ako na baka marinig ako ng mga serpents.

"We have no choice. Everywhere in this place is dangerous." Saad naman ni Yuan na patuloy pa rin sa paglalakad.

Gusto ko ng mainis talaga at magdabog. I just can't believe na magiging ganito kadelikado ang task na ito. Kanina nga na naglalakad kami at tirik na tirik ang araw eh delikado na, ngayon pa kaya na padilim na ng padilim at napaka-antipatiko din nitong kasama ko porke gwapo hmp!

It is already twilight, yung nag-aagawan na ang liwanag at dilim. Yuan stopped from walking kaya naman napahinto rin ako at nagtaka kung bakit huminto ito sa paglalakad.

"We will rest here for tonight." Saad nito.

Here. Here? Is he crazy? Pero nagulat na lang ako ng biglang hapitin ulit ako nito at umangat kami sa ere. Lumipad na naman ito at hindi man lang ako na-orient kaya napakapit ako nito sa batok at napatingin ako sa baba. We are getting higher and higher and few seconds, we landed again on a wide tree branch. Napatingin ako sa paligid. It is all dark but the brach is wide enough for two people. Sobrang laki kasi ng kahoy kaya ganito.

Napabuntong hininga naman ako dahil kahit papano, safe dito kesa sa baba. Ngayon na nasolve na ang pinoproblema ko, naramdaman

o nakatulog basta nilamon na lang ako ng antok and find the refuge in the arms of Yuan.

???

I flinched when brightness hit my closed eyes. I can even hear the birds singing. I slept well. I was still not ready to wake up and this place is very comfortable.

I slid my hand to this warm pillow, lower and lower when a hand stopped my wrist. I opened my eyes in confusion at tiningnan ko ang kamay na nakahawak sa aking kamay. It is Yuan's hand and my hand is almost over there! Para naman akong binuhusan ng malamig na tubig at mabilis pa sa alas kuwatro na natanggal ko ang kamay ko at agad akong lumayo rito.

I can feel my face in beet red! Nakakahiya! Muntik ko ng mahawakan yung ano.... Basta yung ano niya. I was thinking it was just a pillow, nakalimutan ko na I am sleeping with him pala. Shucks, nakakahiya!

"I didn't know you have a habit, like that." Yuan commented and there is even a smirk on his face.

Oh god, kunin niyo na ako please nakakahiya! "I-it is not a habit. I thought, it was a pillow." Sagot ko naman rito na hindi na nga ako makatingin dito ng deretso. Bakit pa kasi nakalimutan ko na katabi ko ito.

"Next, time with a proper place, I won't stop you." He said it with grinning.

Gusto ko na talagang magpatiwakal ngayon kaagad. He is tormenting me for a thing I did not even meant to do. Swear to god, inosente po ako??.

"I did not mean it. It was an accident." Bulyaw ko naman rito. Kahit nakakahiya, I still need to defend myself.

Krrroooookkkkkkkkkk!

"Cute." Bulong nito.

What did he say? Hindi ko masyadong narinig dahil tumunog din yung kuwago. But he was smiling. Parang sobrang good ng morning talaga nito eh. Mga lalaki talaga.

"Lets eat, before you forgot to eat." He was still grinning and his grin makes my heart leap each time but my embarrassment was tormenting me the same time.

Lord, kung ganitong kahihiyan man lang ang aabutin ko sana itinuloy ko na lang talaga yun. Hahaha.

?????????????????

Sinong hindi kinilig?

Vote and comment!

Free to Download MoboReader
(← Keyboard shortcut) Previous Contents (Keyboard shortcut →)
 Novels To Read Online Free

Scan the QR code to download MoboReader app.

Back to Top

shares